procesbegeleiding

gesprekspartner

Creating space to make sense

Mensen komen bij me met vragen op het gebied van professionele identiteit. Vragen die veelal organisatie-overstijgend zijn. Vragen die in essentie gaan over of hun handelen congruent is met hun oorspronkelijke intenties, idealen en authentieke talenten. Waarnemen wat je voor waar neemt is rode draad. Waarnemen wat er om je heen gebeurt terwijl je gelijktijdig oog houdt wat er in je geest gebeurt.
Wat er gaandeweg in de onderzoeken verrijkt wordt is de introspectieve intelligentie. Verfijnen van de waarneming en introspectie zodat je als instrument, in je professionele identiteit, ook verfijnt. Het brengt dichter bij ‘the knowledge of the heart’ (Nussbaum 2003).

Het hart van mijn huidige werkpraktijk wordt gevormd door het begeleiden van individueel onderzoek. Dat doe ik vanuit mijn kunstenaarschap, ervaring in het begeleiden van reflectieprocessen voor mensen in organisatie en een assemblage van praktijk en theorieën uit de westerse en oosterse wetenschap. In losse sessies, eenmalig of meerdere, en jaartrajecten.

De mensen die ik begeleid zijn organisatieadviseurs, procesfacilitators, managers en leidinggevenden van processen in verweven systeemdynamieken en mensen uit de creatieve sector. Het persoonlijk onderzoek is met nadruk een practicum, geen conceptueel experiment of wetenschappelijke studie. De dagelijkse praktijk van mensen zelf is het ‘atelier’ waarin inzichten worden uitgeprobeerd, tegen het licht gehouden en zo verankerd.

Conversaties, workshops, programma’s en residencies
Naast het begeleiden van individuele reflectieprocessen begeleid ik reflectieprocessen voor grotere groepen en/of in company. In de vorm van conversaties, workshops, programma’s of een residency. De vraag Is er ruimte in de gevestigde orde? vertaalt zich naar de situatie en beoogt katalyserend te werken in het verhelderen en zichtbaar maken van een specifiek thema of kwestie.

Mijn intentie is om ruimte te maken. Niet zozeer ruimte door te herorganiseren of nieuwe systemen te ontwikkelen, maar ruimte in hoofd en hart. Zodat je in de manier waarop je als individu een systeem belichaamt niet terughoudt om je persoonlijke ervaring, vakmanschap en visie in te brengen. Dit moment van belichamen is elke keer een samenvallen van systeem- en leefwereld, het punt waarop het conceptuele, het plan, concreet wordt, zichtbaar, tastbaar, levend. In dat moment schuilt ruimte.